Ik had een goed gesprek met iemand en die zei op een gegeven moment:
“Mijn oom haalt graag oude koeien uit de sloot.”
Ik moest alert blijven in het gesprek dus hierover ook.
Het oude spreekwoord zegt dat je geen oude koeien uit de sloot moet halen. Maar wat dan? Ze laten verzuipen? Ja, jonge koeien heb je nog wat aan, dus die red je. Oude koeien, geen melk meer, gewoon laten verzuipen, te veel moeite. Typisch agrarisch praktisch, volgens internet is de uitdrukking al gebezigd in 1545. Vreemd dat de PvdD hier nooit Kamervragen over heeft gesteld.

Een volwassen koe weegt al gauw 600 kilo. Even een gemiddelde schatting, een mens kan 40 kilo tillen, dan heb je dus 15 mensen nodig om de koe uit de sloot te halen. Best veel op het platteland. Op de boerenrijke plek waar ik geboren ben zou je misschien 6 boeren bij elkaar krijgen, dus 100 kilo per man. La maar zitten.
Er is meer tussen koe en water, bv: “Als het kalf verdronken is dempt men de put.”

Als het water diep in de put staat is optakelen van een dood kalf best lastig. Een dood kalf doet je drinkwater geen goed dus dempen maar. Maar als het water diep ligt kan het kalf er niet bij, dus gaat ie niet drinken. En als het water bovenaan staat, en het kalf verzuipt kun je het wel wegtakelen. De enige oplossing lijkt mij: Het kalf had zo’n dorst, dat het toch iets probeerde, terwijl het water eigenlijk buiten poot-bereik lag.
Eigenlijk zegt het spreekwoord: Als je je kalf verwaarloost moet je wel een hek om de put zetten.
Best een goeie tip voor onze regering: Als je problemen verwaarloost moet je wel voorzorgen nemen. Anders blijf je dempen.

Over taal en regering gesproken: het woord “onacceptabel” komt wel erg veel voor. Bij onacceptabel denk ik: iemand biedt mij iets aan, ik moet iets terug geven maar dan blijkt het aanbod waardeloos. Ik wil iemands huis, hij wil 4 ton en dan blijkt het huis over 2 jaar te wijken voor een datacenter (willekeurig voorbeeld). Afgezien dat ik als minkukel hier laat achter kwam, vind ik de verkoop onacceptabel. Er gaat iets niet door.

De minister vindt ook iets “onacceptabel”, bv na een aanslag. Maar er is hem niets aangeboden, en hij biedt ook niks. Dus er is geen deal die niet doorgaat en “onacceptabel” wordt een loze kreet. Weer een tip voor de regering: Zeg na “onacceptabel” ook welke deal je niet /wel gaat sluiten.

De koe in de sloot brengt wel een jeugdtrauma terug. Onze basisschool lag naast een weiland. Ons laantje naar de school werd door een brede sloot gescheiden van het weiland. Op een dag ging ik opgewekt naar school en vond de halve school staan kijken naar de sloot. Een onhandige koe was bij het drinken uitgegleden en zat vast in het prikkeldraad. Hij kon eigenlijk net niet/bijna wel zijn neus boven water krijgen en was bezig langzaam te verdrinken. De massa leerlingen keken aan de grond genageld toe. Na lange tijd sprongen een paar oudere jongens in de sloot en trachten de kop van de koe boven water te houden. We moesten echter ook naar school. Er dreef de volgende dag geen koe in de sloot dus hij is gered (hoop ik). Het beeld van die koe die langzaam aan het verdrinken was is wel bijgebleven, en het was mijn eerste ervaring hoe een groep ‘blokkeert’, alleen maar toekijkt, tot eindelijk iemand in actie komt. En dan volgen er meer.

Tot slot de Groningse variant van de beleefde term: “U mag eerst”.
“’t stront valt achter de koe” zeg je dan en laat de ander voor gaan.
Je kunt het ook anders gebruiken maar dan moet diegene wel minder sterk zijn dan jij.