"Gaat u zitten meneer van Wakker" zei de HR dame.

De stoere metselaar ging zitten. Je kon hem van veel dingen beschuldigen maar niet dat hij soepel ging zitten. Er vloog een pijnlijk trekje over zijn gezicht. Goed gemetselde huizen gaan 100 jaar mee, maar voor hardwerkende metselaars worden na 20 jaar de steigers steeds hoger en de bakstenen steeds zwaarder.

HR dame: "U solliciteert naar de functie van logistiek medewerker, meneer van Wakker. Waarom wilt u graag deze baan?"

Ik heb geld nodig, en de WW loopt volgend jaar af. Dat dacht vW maar zei het niet. Dat mocht niet van de loopbaancoach.

vW: "Ik heb logistiek altijd een leuk vak gevonden, en ben op zoek naar een nieuwe uitdaging."

HR dame: "Uw laatste werk gaf geen uitdaging meer?"

Een rug die steeds meer klaagde als hij met stenen naar de 8e verdieping ging, een voorman die communiceerde via schreeuwen of hard schreeuwen, omringd door buitenlanders die niet wisten dat Ajax voetbalde, nooit een complimentje? Dat was meer uitdaging dan hij aankon. De voorman vond dat ook en ontsloeg hem. Dat dacht vW maar zei het niet. Niet verstandig zei de loopbaancoach.

vW: "Het was de verkeerde uitdaging, steeds hetzelfde maar steeds sneller.

De HR dame keek nog eens goed en zag iets van de stress voorbij trekken over vW. Was hij klaar om bij hen aan de slag te gaan? De “verkeerde uitdaging” leek veel op het motto van hun warehousemanager. Het liefst automatiseerde hij alles en iedereen weg, en kocht 3 robots die gewoon altijd doorwerkten. Helaas had je een paar duurbetaalde consultants nodig en hun software moest op de schop dus het bleef nog bij dromen.

HR dame: "Ik begrijp het meneer van Wakker , helaas is ook ons bedrijf niet immuun voor kostenverhoging. Vertelt u mij, wat brengt u ons bedrijf?"

vW voelde wel dat zijn kansen niet groot waren, hij moest zichzelf verkopen.

Hij zei: "Een vriend van mij heeft een goede baan bij een logistiek bedrijf. Hij heeft mij gematst en ik kon een heftruck certificaat halen. En mijn oude baas dacht dat je met de vingers moest knippen om een paar ton materialen afgeleverd te krijgen, ik moest meestal helpen de plannen wat realistischer te maken. Niet mijn baan, maar ja."

Mijn loopbaancoach zou trots zijn, dacht vW. Ik heb een beetje 'STARR' in de groep gegooid. Maar HR leek nog wat twijfelachtig. vW besloot gewoon te zeggen wat hij dacht.

vW: "Mag ik nog wat zeggen? Eerder deze week heb ik even gespiekt in uw warehouse. Veel jongelui maar het leek erg onrustig. Wat gespannen toch. Ik kan rust brengen in uw bedrijf, ik kan goed met jongeren omgaan. Moet wel als trainer bij onze voetbalclub, af en toe een zootje. Hebt u veel verloop?"

De HRdame knipperde even met haar ogen. Personeelsverloop was een pijnlijk punt. Hier en daar hadden ze best gedoe met de jongeren onderling. Ze had al geleerd: “Hoe jonger hoe goedkoper”, is niet hetzelfde als “Hoe jonger hoe beter”. Ze nam een gok en zei: "Meneer van Wakker ik ga u een aanbod doen, maar u krijgt wel een proeftijd voor de kiezen.

vW slikte even, zei “Dank u”, en besloot zijn loopbaancoach hard te knuffelen waar haar man bij was.